free amp template

Λαπαροσκοπική αντιμετώπιση Βουβωνοκήλης

Η βουβωνοκήλη αποτελεί τον πιο συχνό τύπο κήλης και μια από τις πιο συχνές χειρουργικές παθήσεις ταλαιπωρώντας ασθενείς όλων των ηλικιών. Δημιουργείται στη βουβωνική περιοχή λόγω σταδιακής ρήξης των μυϊκών στρωμάτων του σημείου εκείνου, με αποτέλεσμα την προς τα έξω προβολή κάποιου σπλάχνου (συνήθως λίπους ή εντέρου).
Η προβολή γίνεται αντιληπτή από τον ασθενή σαν διόγκωση, που στην αρχή ανατάσσεται (“ξαναμπαίνει μέσα”). Στις περιπτώσεις που το περιεχόμενο της κήλης δεν ανατάσσεται μιλάμε για μη ανατασσόμενη ή και περισφιγμένη κήλη, κατάσταση η οποία συνήθως είναι ένδειξη για άμεση χειρουργική επέμβαση καθότι μπορεί να νεκρωθεί το σπλάχνο.
Η μοναδική θεραπεία είναι η χειρουργική αποκατάσταση. Σήμερα η επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί και λαπαροσκοπικά. 

Πώς πραγματοποιείται η λαπαροσκοπική αποκατάσταση της βουβωνοκήλης;

Με τη λαπαροσκοπική τεχνική όλη η επέμβαση πραγματοποιείται από 3 μικρές τομές στο κοιλιακό τοίχωμα όπως φαίνεται στην εικόνα. Ο χειρουργός αναγνωρίζει τη βλάβη στο εσωτερικό του κοιλιακού τοιχώματος, κάνει ανάταξη του σπλάχνου που προβάλει και τέλος τοποθετεί ένα ειδικό πλέγμα που σκοπό έχει να καλύψει το χάσμα στο τοίχωμα αλλά και να το ενδυναμώσει.

Γενικά υπάρχουν 2 τύποι λαπαροσκοπικών τεχνικών για την αποκατάσταση βουβωνοκήλης, η μέθοδος TEP και η μέθοδος TAPP. Και οι δύο τεχνικές έχουν τα ίδια, άριστα αποτελέσματα και η επιλογή εξαρτάται βασικά από τις προτιμήσεις και την εκπαίδευση που έχει λάβει ο χειρουργός.

Για περισσότερες πληροφορίες γενικότερα για τη λαπαροσκοπική χειρουργική διαβάστε εδώ: 

Ποια η διαφορά με την κλασική αποκατάσταση;

Η κλασική τεχνική ακολουθεί την ίδια διαδικασία αλλά ο χειρουργός πραγματοποιεί την επέμβαση μέσω μιας τομής περίπου 5εκ. από την οποία εισέρχεται προς το κοιλιακό τοίχωμα και αναγνωρίζει την βλάβη από την έξω πλευρά της. Η υπόλοιπη διαδικασία είναι γενικά η ίδια (ανάταξη, τοποθέτηση πλέγματος). Λόγω του διαφορετικού δρόμου προσπέλασης και του τρόπου με τον οποίο ασκείται πίεση στο πλέγμα, στην κλασσική μέθοδο χρειάζεται πιο προσεκτική σταθεροποίηση του πλέγματος και των ιστών με αποτέλεσμα την αύξηση των εσωτερικών ραφών, με πιθανή λίγο περισσότερη άμεση μετεγχειρητική ενόχληση. Παρόλα αυτά, με τη τεχνική χωρίς τάση (tension free) που χρησιμοποιεί η ομάδα μας η διαφορά στον πόνο είναι αμελητέα.

Κλασσική ή Λαπαροσκοπική αποκατάσταση;

Η λαπαροσκοπική μέθοδος έχει μεγάλο πλεονέκτημα σε αμφοτερόπλευρες βουβωνοκήλες (και από τις δυο πλευρές) και σε υποτροπή μετά από παλαιότερη αποκατάσταση με κλασσική μέθοδο. Στην πρώτη περίπτωση με τις ίδιες τομές επιδιορθώνονται ταυτόχρονα και οι δύο κήλες, ενώ στην υποτροπή από παλαιότερη κλασσική τεχνική ο χειρουργός έχει προσπέλαση από άλλο χώρο, επεμβαίνοντας σε πιο «παρθένο έδαφος».
Σε απλές κήλες δεν υπάρχει ουσιαστικά τόσο μεγάλη διαφορά και δεν μπορούμε να πούμε ότι κάποια τεχνική υπερτερεί της άλλης. Στο αισθητικό μέρος της επεμβάσεις πρέπει κανείς να σκεφτεί ότι στη μεν λαπαροσκοπική έχουμε 3 πολύ μικρές τομές πάνω στην κοιλιά, ενώ στην κλασσική έχουμε μεγαλύτερη τομή αλλά σε σημείο που κρύβεται από το εσώρουχο και από την τριχοφυΐα της περιοχής.
Για την λαπαροσκοπική τεχνική χρειάζεται οπωσδήποτε γενική νάρκωση ενώ, η κλασσική μπορεί να πραγματοποιηθεί με όλες τις μεθόδους αναισθησίας (τοπική, επισκληρίδιο ή γενική).
Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η λαπαροσκοπική τεχνική δεν αποτελεί κάποια «μαγική» μέθοδο όπου όλα γίνονται χωρίς πόνο, χωρίς αίμα και χωρίς νάρκωση. Είναι μια χειρουργική τεχνική και ο ασθενής υποβάλλεται σε μια κανονική χειρουργική επέμβαση με ότι συνεπάγεται αυτό. Η λαπαροσκοπική έχει πλεονεκτήματα μόνο όταν χρησιμοποιείται υπό ενδείξεις και από έμπειρους χειρουργούς που πρωτίστως γνωρίζουν άριστα τις κλασσικές μεθόδους και έχουν εκπαιδευτεί κατάλληλα στην προχωρημένη λαπαροσκοπική. 

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα και ποιες οι πιθανές επιπλοκές;

Η λαπαροσκοπική χειρουργική πραγματοποιείται απο μικρές τομές και δεν προκαλεί μεγάλη κάκωση στους ιστούς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα λιγότερη μετεγχειρητική ενόχληση, ταχύτερη ανάρρωση και καλό αισθητικό αποτέλεσμα.

Αν και οι επιπλοκές είναι σχετικά σπάνιες (λιγότερο από 1%), οι συχνότερες είναι αιμάτωμα, συλλογή υγρού, νευραλγία, λοίμωξη, κάκωση σπλάχνων και φυσικά υποτροπή.

Καμία μέθοδο μέχρι σήμερα δεν εγγυάται 0% πιθανότητα υποτροπής! 

Είναι πιθανή η μετατροπή μιας λαπαροσκοπικής επέμβασης σε κλασσική;

Η πιθανότητα μετατροπής είναι εξαιρετικά μικρή. Η μετατροπή δεν αποτελεί μειονέκτημα αλλά σοφή απόφαση του χειρουργού εάν, για διάφορους λόγους, θεωρηθεί επισφαλής η συνέχιση της επέμβασης λαπαροσκοπικά.

Διαβάστε:

Διαβάστε ακόμα: